چهارشنبه، اسفند ۱۰، ۱۳۹۰

12 اسفند کتاب بخوانیم

دو روز مانده به انتخابات مجلس و می‌توانم مجسم کنم که نامزدهای ریز و درشت، بیشترشان در عکس‌هایی آراسته به چادرهای سیاه و ریش‌های انبوه، شهرهای ایران را مزین فرموده‌اند. حکومت ایران با چیزی که رخ خواهدداد بیگانه نیست. انتخابات دور هفتم مجلس و دور دوم شوراها نمونه‌های روشنی از قهر مردم از حکومت بودند، در پی چیزی که در دوره‌های پیش از هر کدام از آن انتخابات رخ داد.
اما بعید است نفرت مردم از نظام در آستانهٔ هیچ انتخاباتی تاکنون فراگیرتر و ژرف‌تر از اکنون بوده‌باشد. انتخابات این دورهٔ مجلس در وضعی می‌خواهد چند مشکل نظام را با هم حل کند که هنوز خودش زیر غبار آوار انتخابات پیشین ریاست جمهوری دست و پا می‌زند. آن‌هایی که همیشه رأی ندادن را تجویز کرده‌اند، حالا بیش از هر زمانی می‌توانند گردن برافرازند و آینده‌بینی‌شان را به رخ بکشند. اما من برعکس، فکر می‌کنم وضعیت ناگواری که در این انتخابات برای نظام ایجاد شده، نتیجه رأی‌هایی است که در دور قبل به صندوق‌ها ریخته شد و پایمردی مردم در فریاد کردن خیانتی که در حق آن رأی‌ها شد. اگر امروز علی مطهری را می‌بینیم که (هرچند در آستانهٔ انتخابات) حرف از نقد رهبری و جنایت‌های 30 خرداد 88 می‌زند، یا محمد نوری‌زاد را که نامه‌هایش حرف ما را از آمیخته با  نگاهی شرعی و سنتی می‌زند، این‌ها نتیجه‌های دو سال نبرد تن‌به‌تن مردم و نظام است. پافشاری بر غنی‌سازی اورانیوم در درصدهای بالاتر از نیاز نیروگاهی و در آغوش کشیدن تحریم‌ها و خطر حملهٔ نظامی، ترفند قدیمی برای خاموش کردن صدای معترض داخلی است با اهرم دشمن خارجی. سال‌هاست کسی خریدار ایدهٔ «دشمن» نیست و حالا نظام می‌کوشد روحی بر تن آن مجسمه بدمد، و این بار این ترفند وضع را برایش بدتر خواهدکرد.
به نظرم تحریم کردن این انتخابات و نمایاندن تحریم، حرکتی مهم است و اگر خودم در ایران بودم حتماً می‌کوشیدم در روز انتخابات در خانه بمانم و حتی اگر شده به اندازهٔ یک نفر، شهر را خلوت بگذارم. این تحریم را دست‌کم سه چشم خواهددید: یکی رسانه‌های خارجی (که البته حضور رسمی در ایران ندارند و دوست ما هم نیستند، اما ابزار اطلاع‌رسانی هستند)، و دیگری خود جناب نظام (که البته انکار خواهدکرد و «حماسه حضور پرشور» را فریاد خواهدزد، اما همچنان پیام را دریافت خواهدکرد و دردش را خواهدچشید)، و مهم‌تر از همه، خود ما مردم، که این گونه با هم حرف می‌زنیم.انتخابی وجود ندارد و دست‌کم برای حفاظت از محیط زیست، بهتر است نام تأییدشدگان دستگاه آقای جنتی بر روی کاغذ نوشته نشود. بیایید در روز 12 اسفند در خانه بمانیم و یک کتاب خوب بخوانیم.

برچسب‌ها: , ,

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home