سه‌شنبه، تیر ۱۴، ۱۳۹۰

اوه‌ اوه، خطرناکه!

اگر شما به هر راه و در هر زمان این نوشته را می‌خوانید، یعنی لابد به وب دسترسی دارید، حالا حتی شده دسترسی ذغالی اسلامی تفکیک (حذف) جنسیتی شدهٔ حکومت اسلامی ایران. و اگر چنین است، لابد دست‌کم یک آدرس ایمیل هم دارید و باز هم اگر چنین باشد، حکماً شما هم از این دست ایمیل‌های جورواجور گروهی که دوستان‌تان می‌فرستند دریافت می‌کنید.
یک دسته از این ایمیل‌ها که به نظرم تازگی‌ها فراگیرتر شده، دربارهٔ خطر چیزهای سادهٔ اطراف‌مان هشدار می‌دهند و معمولاً یک گزارش‌های عجیب و غریبی از حادثه‌های خطرناک می‌دهند که آدم با خودش فکر می‌کند اگر درصدی هم احتمال درست بودنش باشد، باید به همه خبر بدهم که یک وقت برای گرم کردن یک لیوان آب در اجاق مایکروفر یا جواب دادن به موبایلی که به شارژر وصل است، جان‌شان به خطر نیافتد!
امروز یک ایمیل از همین گونه به دستم رسید که ادعا می‌کند نوعی عنکبوت خطرناک آفریقایی (چون همهٔ چیزهای خطرناک از آفریقا می‌آیند، به جان آقا) در سراسر جهان پراکنده شده که نیشش تا چهار روز اثر نمی‌کند و بعدش محل نیش ورم می‌کند و متلاشی می‌شود مثل جگر زلیخا. چند تا عکس هم از مراحل پیشرفت آسیب بافتی ضمیمه کرده‌اند که دل اژدهای کومودو را آب می‌کند. این ایمیل که معلوم نیست چند بار دست به دست شده، ادعا می‌کند که صلیب سرخ جهانی دربارهٔ این عنکبوت هشدار داده و آدم را یاد فیلم‌های ترسناک حمله حشره‌ها می‌اندازد. یک عکس زپرتی از عنکبوت نام‌نبرده اما خطرناک ضمیمه کرده که به همهٔ عنکبوت‌های اطراف من شبیه است و اگر بخواهم آن را مبنا بگیرم، از امشب دیگر از ترس نیش عنکبوت خواب نخواهم‌داشت. حالا من هم لابد باید ایمیل را به هر چند نفر که می‌توانم بفرستم.
کمی در وب می‌گردم و معلوم می‌شود نام عنکبوت بدبخت مورد نظر، Brown recluse است و اتفاقاً بومی آمریکای جهان‌خوار است (تا این‌جا یعنی دست‌کم پاسپورتش خیلی بیشتر از پاسپورت ایرانی من به درد می‌خورد). ایشان عنکبوت گوشه‌گیری هستند، چنان که بیشتر عنکبوت‌ها، و مگر این که به پوست مبارک‌تان فشارش بدهید که نیش بزند. خوب فشارش نده، مگر مرض داری؟
اما داستان به همین‌جا پایان نمی‌یابد. کمی جستجوی بیشتر نشان می‌دهد که آن عکس‌ها اصلاً مربوط به نیش عنکبوت نیست و مربوط به نیش نوعی مار است. ربط دادن کل داستان به عنکبوت هم خالی‌بندی است، و مهم‌تر از همه، فرایند چندروزه اسرارآمیزی در کار نیست و این آسیب بافتی به سرعت ایجاد می‌شود. این‌جا را ببینید. خوب شد؟ حالا راحت بخسبید، عنکبوت‌های بدبخت را هم بی‌جهت نکُشید.
این جور ایمیل‌ها خرافات را می‌گسترانند و فربه می‌کنند. فقط به خاطر این که ما جلوی کامپیوتر می‌نشینیم و به «دریایی از اطلاعات» دسترسی داریم، نباید فکر کنیم کمتر از قدیمی‌ها استعداد خرافه ساختن و پروراندن داریم. وقتی این جور ایمیل‌ها را بدون چند تا جستجوی ساده باور می‌کنیم و برای دیگران می‌فرستیم، بهتر از نیاکان بزرگوارمان نیستیم که میراث بزرگ خرافی‌شان (و از جمله بخش بزرگی از دین) را به ما بخشیدند.

برچسب‌ها: , ,

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home