یکشنبه، مرداد ۱۱، ۱۳۸۸

Déjà vu

آلبوم نی‌نوای علیزاده را گوش می‌کنم و برای این که چشمم بی‌کار نباشد، روی یوتیوب صحنه‌های بازی رئال مادرید و یونیورسیداد را می‌بینم (+). صدای ویدئو را قطع می‌کنم که موسیقی‌ام را بی‌مزاحمت بشنوم. مدّتی که می‌گذرد، این ترکیب به نظرم آشنا می‌آید و یاد پخش مسابقه‌های فوتبال و برنامه‌های ورزشی در مناسبت‌های عزا می‌افتم و ترکیب مسخرهٔ موسیقی محزون با صحنه‌های پرهیجان ورزشی...

کاری که این‌ها با تصویرها و صداها و خاطره‌های ما کرده‌اند، مثل این است که یک نفر خیلی جدّی بیاید روی مهم‌ترین و عزیز‌ترین عکس‌های آلبوم‌تان طرح‌های مسخره بکشد. خیلی جدّی، و به کارش هم اعتقاد داشته‌باشد. دلقک‌های بی‌حیا.

برچسب‌ها: , ,

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home