یاد آر ز شمع زنده، یاد آر

نمی‌دانم چند روز است که از سمیه توحیدلو و وبلاگش خبری نیست. همین قدر می‌دانیم که در زندان است. چرا، به کدام جرم و در کجا، خدا می‌داند و معدودی از خواص بندگانش. هر کدام از زندانیان کس و کاری دارند که به هر راه ممکن پی‌گیر خلاصی زندانی خود هستند.
سمیه توحیدلو عضو خانوادهٔ ما نیز هست، خانوادهٔ وبلاگستان فارسی. این که دانشجوی دکترای جامعه‌شناسی این مملکت را به جرم نوشتن (آن هم منصفانه و با هزار ملاحظه و رعایت نوشتن) یا به جرم فعالیت سیاسی قانونی، بگیرند و محبوس و مفقود کنند، فقط یک برگ سیاه دیگر بر انبوهی است که این حضرات در دفتر اعمال‌شان دارند.
ما اگر از پیگیری قانونی اسارت خویشاوندمان ناتوانیم (چرا که که این بازداشت‌ها از بن ربطی به قانون ندارند) شمع یاد دوستان دربندمان را روشن نگاه می‌داریم. باشد که این کشتی بار دیگر «بر ساحل سلامت» پهلو گیرد.