پنجشنبه، مرداد ۰۱، ۱۳۸۸

یافتن مصادیق

...
تعجب می‌کنم از پاره‌ای از (تاکید می‌کنم پاره‌ای از) دوستان حوزوی‌مان که در جاهای دیگر به راحتی حکم می‌کنند (خصوصا در مورد غرب و فرقه‌ها و ادیان دیگر) اما به این همه شواهد از مظالم که می‌رسند آن‌چنان شکاک و محتاط می‌شوند که انگار یافتن ظالم از یافتن مورچه‌ای که در دل شب تاریکی بر سنگ سیاهی قدم بر می‌دارد، دشوارتر است. به دوستی می‌گویم اگر یافتن مصادیق ظالم آن هم در این عصر ارتباطات و انفجار اطلاعات این قدر مشکل است پس شما حق ندارید به مسلمانان طرفدار یزید و معاویه که آن دو را خلیفه‌ی مسلمین و حسین را شورشی و خانواده‌اش را خارجی می‌خواندند، اشکال بگیرید؛ آن هم در عصری که مطلقا خبری از تکنولوژی اطلاع‌رسانی نبود. تشخیص مصداق ظلم سخت است دیگر! شما اگر همه جا با این احتیاط قدم بر دارید اصلا از کجا معلوم که بتوانید حکم بدهید اسراییل ظالم است، آمریکا ظالم است. چگونه آن‌جاها را راحت حکم می‌دهید. همان معیار راحت را این‌جا هم اعمال کنید و یا هیچ‌جا اعمال نکنید. آیا زخمی‌ها را از بیمارستان به زندان بردن آن هم زندانی بدون امکانات درمانی یادآور کار اسرائیلی‌ها نیست؟ دوستی در راهپیمایی‌های اخیر در تهران دستگیر شده بود. با یک واسطه‌ی موثق از او شنیدم که می‌گفت در بازداشتگاه ما جوانی که تیر به پایش خورده بود را از بیمارستان بیرون آورده بودند و در بازداشتگاه رهایش کرده بودند، بدون هیچ‌گونه امکانات پزشکی و این جوان ناله می‌کرد و خون کف بازداشتگاه را برداشته بود.

خورشید همیشه پشت ابر نمی‌ماند. تشخیص ظلم اگر این‌قدر دشوار باشد خلاف فطرت است. اگر این‌گونه باشد، چگونه انبیا می‌توانستند مردم را دعوت به قسط کنند (لیقوم الناس بالقسط).

امروز به روحانیان محافظه کاری که ظلم‌های شاه را نمی‌دیدند و در جواب می‌گفتند او تنها شاه شیعه در جهان است و یا فرح، سید است، چگونه نگاه می‌شود؟ نگران نباشید، به شما هم همان گونه نگاه خواهد شد.

تاریخ، پشتک و بارو می‌زند.
...

منبع

برچسب‌ها: , , ,

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home