پنجشنبه، اردیبهشت ۳۱، ۱۳۸۸

SHARCNET Research Day

صدای ما را از دانشگاه واترلو می‌شنوید.
نشسته‌ام وسط کنفرانس و این را می‌نویسم. چیز خاصّی هم ندارم که بگویم ها، بیشتر برای این می‌نویسم که احیاناً عقدهٔ وسط کنفرانس نوشتن پیدا نکنم.

حالا که این را نوشتم، یک چیزی را هم بگویم: لطفاً نتیجه‌ٔ کارتان را قشنگ ارائه کنید. خودتان را بگذارید به جای مخاطبی که می‌خواهد اسلایدهای شما را ببیند و حرف‌های شما را بشنود. انرژی بگذارید. مخاطبتان را سرگرم و درگیر کنید. بیشتر مردم یک جوری کارشان را ارائه می‌کنند که آدم یاد برچسب قوطی‌های شوینده و موادّ غذایی می‌افتد.

یک چیز دیگر: معمولاً آدم‌هایی که از دانشگاه‌های بهتری آمده‌اند، مطلب‌شان را هم بهتر ارائه می‌کنند و انرژی بیشتری دارند. پس شاید بشود این را از طرف دیگر هم گفت: احتمالاً آدم‌هایی که مهارت‌های بهتری در ارائه کردن مطلب دارند و بیشتر با کارشان سرگرم می‌شوند (و می‌توانند بقیه را هم سرگرم کنند) خیلی بیشتر موفّق می‌شوند وارد دانشگاه‌های بهتر شوند (که منطقی هم به نظر می‌رسد.).

این آقاهه چه بلند حرف می‌زند. خدا رحم کرد که میکروفون به‌ش ندادند. برایان هم الآن همین را پایین یک ورقه نوشت و به من نشان داد:
Why is he yelling

برچسب‌ها: ,

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home