دوشنبه، فروردین ۲۴، ۱۳۸۸

تغییر قانون اساسی؟ احسنت یا شیخ!

آدم وقتی این جور بیانیه‌ها را دم انتخابات می‌بیند، یک کمی یادش می‌رود که ایران چه جور جایی است و چه کارها می‌شود کرد و چه کارهایی سر به باد می‌دهند (می‌خواستم به اصل بیانیه در اعتماد ملّی لینک بدهم، امّا لینک جداگانه برای هر خبر، یا ندارد یا من نتوانستم بیابم) . ظاهراً کروبی مشاوران خوبی دارد، وگرنه کسی از خود ایشان توقّع این نوع حرف‌ها را ندارد.

فقط اشکالش این است که از این حرف‌ها و سینه سپر کردن‌ها زیاد دیده‌ایم. ظاهراً آن‌ها که بالاتر نشسته‌اند هم در این یکی دو ماه آینده (و در وقت‌های مشابه، هر چهار سال یک بار) چندان ناراضی نیستند که نامزدها از اعتبار خودشان خرج کنند و حرف‌های خوشایند مردم بزنند. رأی مردم (حتّی وقتی به خاتمی بود)، نشانه‌ی استحکام و مردمی بودن نظام تفسیر می‌شود و بعد از انتخابات هم هر کس رئیس‌الوزرا بشود باید خودش به مردم جواب بدهد. حالا یک کسی ممکن است مثل آقا احمدی‌نژاد ۱۸۰ درجه بر خلاف حرفش عمل کند («واقعاً مشکل کشور مدل موی جوانان است؟» خوب، ظاهراً که هست!)، امّا تا جایی که به بالاترین برنخورد و اصلاً در جهت خواست بالاترین هم باشد، اکشال ندارد.

از آن طرف اگر زبانم لال یک کسی از توی صندوق دربیاید که بالاترین خوشش نیاید، همین حرف‌های الآنش را می‌شود چماق کرد و کوبید توی ملاجش. اگر خدای ناکرده آقای کروبی فردا رئیس‌الوزرا شد، بعید نیست که آقای نجف‌زاده را ببینید که با آن ژست قشنگش بیاید و رئیس دولت را مسخره کند که این بابا قبلاً از تغییر قانون اساسی حرف می‌زد و چه و چه. طبعاً بالاترین خودش چیزی نمی‌گوید و فقط سربازان گم‌نام و خوش‌نامش در صدا و سیما و کیهان و جاهای دیگر یک بابایی از میزان رأی مردم درمی‌آورند که مردم دور بعد خودشان با زبان خوش به احمدی‌نژاد رأی بدهند، همان جوری که یک بار دادند.

خیلی مملکت باحالی داریم.

برچسب‌ها: ,

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home