دوشنبه، فروردین ۲۶، ۱۳۸۷

John Archibald Wheeler

وقتی خبر درگذشت کسی مثل John Archibald Wheeler را می‌شنوم، با خودم فکر می‌کنم چرا کسی مثل احمدی‌نژاد باید زنده باشد و ویلر (حتّی در سنّ ۹۶ سالگی) بمیرد. مسلّماً قانون دنیا بر این نیست که هر کس بهتر از زندگیش استفاده کند و بیشتر هم به دیگران فایده برساند، عمر بیشتری هم داشته‌باشد.

ویلر استاد راهنمای فاینمن در پرینستون بود، در پایه‌ریزی فیزیک کوانتومی، نسبیت عام و گرانش نقش عمده داشت. ظاهراً کلمه‌ی سیاه‌چاله (black hole) هم در فیزیک از ابداعات ویلر بوده. او یکی از فیزیک‌دان‌های بزرگی بود که حقّش بود لااقل یک جایزه‌ی نوبل ببرد و نبرد. در عوض شاگرد او، فاینمن، یکی از معروف‌ترین برندگان این جایزه بود که در واقع ویلر او را به سمت نوبل هدایت کرد.

ویلر شاید آخرین بازمانده از دوران طلائی فیزیک در نیمه‌ی نخست قرن بیستم بود. نام او را کنار اسم‌هایی مانند آینشتاین، هایزنبرگ، شرودینگر، پائولی، بوهر و همچنین بزرگان نسل بعدی فیزیک‌دان‌ها مانند گل-مان، ویلسون، واینبرگ، فاینمن، یوکاوا، و حتّی نسل بعدی مانند ویلچک قرار دهید تا ببینید آیا در مصیبت کسی که در طول چهار نسل، یکی از مهم‌ترین چهره‌های فیزیک نظری به شمار می‌رفته باید عزادار بود یا نه.

ویلر چند کتاب بسیار خوب و مهم نیز (غالباً با مشارکت دیگران) نوشته که شاید معروف‌ترین آنها کتاب معظم Gravitation باشد که در بین اهالی فیزیک به کتاب MTW مشهور است (مخفف اسامی نویسندگان کتاب). کتاب دیگری که نوشته و خیلی دوست دارم بخوانم امّا دستم به آن نرسیده، یک کتاب مقدّماتی درباره‌ی نسبیت خاص است به نام Spacetime Physics که ظاهراّ روشی متفاوت با کتاب‌های دیگر نسبیت خاص دارد.

خبر درگذشت این انسان بزرگ را اینجا خواندم. اگر وقت دارید بخوانید که خواندنی است.

ویلر چرا مردی.... هنوز زود بود، خیلی زود.

برچسب‌ها:

1 Comments:

At سه‌شنبه, فروردین ۲۷, ۱۳۸۷ ۱:۴۰:۰۰ بعدازظهر, Anonymous سولوژن said...

من از قبل نمی‌شناختم‌اش، اما با خواندن چیزهایی درباره‌اش کاملا مطمئن‌ام که حیف شد که رفت. عوض‌اش شاید خودت جای‌اش را بگیری.

 

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home