خوراکتان قضا نشود

بر همگان واضح و مبرهن است که فیدخوانی یکی از بهترین روش‌ها برای مرور کردن و خواندن وبلاگ‌ها و سایت‌هایی است که دوست داریم روزانه ببینیم. و اجماع جمیع اهل فضل و خرد بر آن است که Google Reader یکی از بهترین آلات برای ارتکاب این فعل صواب است.

امّا مشکل آنجاست که نرخ تولید خوراک بسیار بالاست و اگر همین نرخ خوراک‌سازی در عالم واقع نیز میسّر می‌بود، چه بسا گرسنه‌ای در عالم باقی نماندی. من که وبلاگ‌خوان چندان پرکاری نیستم، روزانه در حدود ۱۰۰ ورودی جدید دریافت می‌کنم که حدوداً یک چهارم تا یک پنجم آنها مربوط به وبلاگ‌ها و بقیه فیدهای خبری هستند. مشغله و تنبلی غالباً باعث می‌شود که همین تعداد را هم نتوانم هر روز مرور کنم. در نتیجه خوراک‌مان تلنبار می‌شود برای روز بعد و کم‌کم بو می‌گیرد و مگس جمع می‌کند و ... گلاب به رویتان.

یک مشکل دیگر هم این است که خیلی از خبرها تکراری هستند. مثلاً همین خبر مربوط به اثر شیرین‌کننده‌های مصنوعی را امروز لااقل پنج‌شش بار دیده‌ام. عجیب‌تر آن که دو‌سه بارش مربوط به یک سایت بوده (Scientific American). خیلی وقت‌ها که یک خبر مربوط به چند حوزه‌ی مختلف است، یک سایت مشخّص آن را در چند فید موضوعی به طور هم‌زمان منتشر می‌کند. فکر کنم سایت‌هایی که فید پرکاری دارند باید یک نوع سیاست کاری مشخّص تدوین کنند و آن را در اختیار بازدیدکنندگان هم بگذارند تا این جور مشکل‌ها رفع شوند.

بروم فیدم را بخوانم تا قضا نشده.