یکشنبه، بهمن ۰۷، ۱۳۸۶

ملکوتِ زمین

چنان که ابر، گره خورده با گریستنش،
چنان که گل، همه عمرش مسخّرِ شادی‌ست،
چنان که هستیِ آتش اسیرِ سوختن است،
تمامِ پویه‌ی انسان به سویِ آزادی‌ست.

محمّدرضا شفیعی کدکنی

برچسب‌ها:

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home