پنجشنبه، مهر ۱۹، ۱۳۸۶

رهنمودهای ما در باب خوشی

تجربه ثابت کرده که به هیچ وجه نباید یک بازه‌ی زمانی را برای «خوش بودن» کنار گذاشت. هرگز نباید به خودمان وعده بدهیم که در فلان موقع از مشکلات رها شده‌ایم و بنابراین دلیلی برای خوش نبودن وجود نخواهد داشت. در آن وقت‌هایی که از قبلش فکر می‌کنیم هیچ مشکلی نخواهد بود و به قول معروف، نفسی از سر آسودگی خواهیم‌کشید، همه نوع مزاحم‌های درونی و بیرونی، انسانی و غیرانسانی، مادّی و معنوی به ما هجوم می‌آورند.

پس چه‌طور خوش باشیم در حالی که خوشی از قبل قابل برنامه‌ریزی دقیق نیست؟ باید همیشه آماده‌ی دفاع در برابر ناهمواری‌ها بود. همیشه باید انتظار آدم‌های عوضی را داشت، انتظار بیماری، انتظار تهاجم به حریم شخصی، و چیزهای دیگری که آدم را به هم می‌ریزند. خوشی در آینده نیست و خوشی‌های گذشته هم قابل تکرار‌شدن نیستند. تغییر حال در نهایت خارج از اراده‌ی کامل ما است. امّا تجربه‌های خوشایند گذشته یک پند اساسی دارند: دَم را دریاب، چه برای بهتر شدن و چه برای بهتر بودن.

برچسب‌ها:

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home