یکشنبه، مهر ۰۱، ۱۳۸۶

یکم مهر

بعد از بیست سال پی در پی، امسال اوّلین سالی است که آغاز پاییز چندان مفهوم پررنگی در خانه‌ی ما ندارد. نه دانش‌آموزی هست و نه دانشجویی. شروع شدن سال تحصیلی را دیگر نمی‌توانم حس کنم. تا یکی دو هفته‌ی دیگر از پایان‌نامه‌ام دفاع می‌کنم، امّا تاریخ دفاع قبلاً روی کاغذ ثبت شده: نوزدهم شهریور. درباره‌ی دفاع کمی نگرانم و بدتر از آن این که اصلاً حوصله ندارم خرده‌کاری‌های باقی مانده را جمع و جور کنم. دوره‌ی فوق‌لیسانس دوره‌ی شیرینی نبود و این تا حدّ زیادی به بدبیاری گروه ورودی ما هم مربوط می‌شد. من هم بدبیاری‌ها و کوتاهی‌های شخصی خودم را داشتم.

امّا اوّل مهرهایی در پیش است که شاید معنی شروع را دوباره زنده کنند. خدا می‌داند. اوّل مهر سال بعد باید برای ما مهم باشد. خیلی مهم. اگر بیشتر توضیح بدهم این پست آخرم می‌شود.

آن هیجان‌های کودکانه‌ی شروع مدرسه و آن رنگ‌های واضح نوجوانی هرگز برنخواهندگشت. آن هیجان‌های کاذب قبولی در دانشگاه هم، که همه آگاهانه سعی می‌کردند مخفی کنندش، تکرار نمی‌شوند. امّا اوّل مهر اگر نه برای من، برای خیلی‌هایی که حالا نوبت آنهاست، اضطراب‌ها و رنگ‌های مشابه دارد.

آن سال اوّل دبستان، در مدرسه‌ای نیمه‌تمام که تازه افتتاح شده‌بود، موشک‌باران تهران که همان سال مدرسه‌ها را به تعطیلی کشاند، ریاکاری نفرت‌انگیز انقلابی که کودکانه و صادقانه یاد می‌گرفتیم، صحبت‌های طولانی مدیری که واقعاً دلش نمی‌خواست حرف بزند، و بعد معلّم‌های جدید، همان‌ها که بعدتر فهمیدم خشونت روز اوّلشان از ترس است، نه از قدرت، همه‌ی اینها و صدها چیز زشت و زیبای دیگر، حالا که دیگر دانش‌آموز و دانشجو نیستم انگار سریع‌تر از قبل رنگ می‌بازند.

هنوز هم گزارشگرهای ابله تلویزیون می‌روند و از کلاس اوّلی‌ها سؤال‌های ابلهانه می‌پرسند. هنوز هم می‌شود به راحتی تشخیص داد که برای ساختن این گزارش‌های ابلهانه سراغ هر مدرسه‌ای نمی‌روند. امّا دیگر بچه‌ها از دوربین نمی‌ترسند. کمتر دچار لکنت می‌شوند و حتّی گاهی ابله میکروفون به دست را مسخره می‌کنند. خیلی‌ها می‌گویند اینها از نسل ما باهوش‌ترند. واقعاً؟

شروع سال تحصیلی کم‌اهمّیّت‌تر از شروع سال نوی رسمی نیست. بیشتر از یک سوّم جمعیّت این کشور دانشجو یا دانش‌آموزند و اوّل مهر یعنی شروع دوباره‌ی فعّالیّت حرفه‌ای آنها برای یاد گرفتن، برای تبدیل شدن به آدم‌هایی بهتر. هر قدر هم که تبلیغات بنجل رسانه‌ها رغبت ما را برای فکر کردن به اصل ماجرا کم کند، نباید بگذاریم فراموشمان شود که سال تحصیلی واقعاً چه مفهومی دارد و چه قدر مهم است.

سال نو مبارک.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی‌نوشت: الآن از اینجا فهمیدم که اوّل مهر، روز تولّد محمّدرضا شجریان هم هست. مبارک باشد. امّا نفهمیدم جناب استاد شجریان چند ساله شدند!

برچسب‌ها:

3 Comments:

At پنجشنبه, مهر ۰۵, ۱۳۸۶ ۲:۰۸:۰۰ قبل‌ازظهر, Blogger Leyla said...

ممنونم

 
At پنجشنبه, مهر ۰۵, ۱۳۸۶ ۲:۰۸:۰۰ قبل‌ازظهر, Blogger Leyla said...

ممنونم

 
At پنجشنبه, مهر ۰۵, ۱۳۸۶ ۲:۰۹:۰۰ قبل‌ازظهر, Blogger Leyla said...

ممنونم

 

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home