شنبه، فروردین ۲۵، ۱۳۸۶

تماشای باران

وقتی برف می‌بارد، وقتی باران می‌بارد، و مخصوصاً موقع رگبار بهاری (مثل همین لحظه‌ها در تهران) همیشه ناخودآگاه بلند می‌شوم می‌روم کنار پنجره و نگاه می‌کنم هوا را. انگار که اگر نروم به چیزی بی‌احترامی کرده‌ام. مخصوصاً موقع رعد و برق (مثل همین حالا) ناخودآگاه فکر می‌کنم باران از این که به قدر کافی به‌اش توجّه نمی‌کنیم خشمگین است و دارد اعتراض می‌کند. خودم هم درست نمی‌دانم چرا!

(توضیح: لطفاّ در مورد جنسیت نویسنده‌ی وبلاگ شک نکنید. شواهد کافی در دست است مبنی بر این که من پسرم.)

برچسب‌ها:

1 Comments:

At شنبه, فروردین ۲۵, ۱۳۸۶ ۵:۳۸:۰۰ بعدازظهر, Anonymous SoloGen said...

من هم از این تیپ باران‌های بهاری شدید خوش‌ام می‌آید.
عجیب زنده است و شاد.
من هم جنسیت‌ام مثل خودت است به گمان‌ام!

 

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home