سه‌شنبه، اسفند ۱۵، ۱۳۸۵

دائي كُشي

به نظر من وضعيّتي كه با اين رأي احمقانه‌ي فدراسيون فوتبال براي تيم سايپا و علي دائي پيش آمده، بهترين موقعيّت براي دائي است تا بتواند محبوبيّت و اعتبار لطمه ديده‌ي خودش را بازيابي كند. بعيد مي‌دانم كه حتّي جوات‌ترين طرفداران استقلال هم دلشان بخواهد تيم‌شان با چنين وضعي قهرمان اين فصل ليگ برتر شود، با داوري‌هاي جانب‌دارانه، رأي‌هاي مافيايي و حق‌كُشي‌هاي بي‌شرمانه.

با وجود تمام احترامي كه براي مسعود مرادي قائلم، بايد بگويم كه قضاوت اخير او در بازي استقلال و صباباتري يك افتضاح بود، اگر نگويم يك رسوايي بود. اگر ماجراي بازي سايپا و پرسپوليس را هم به اين داستان اضافه كنيم، جاي بحث چنداني درمورد حمايت يك‌طرفه‌‌ي فدراسيون فوتبال از اين دو تيم عتيقه و قراضه‌ي تهران باقي نمي‌ماند. ببينيد كار به كجا كشيده كه من، مني كه تماشاي بازي‌هاي ليگ برتر باعث سردرد و افسردگي‌ام مي‌شود، كي‌بُرد رنجه مي‌كنم براي اين مسائل. اين ماجرا از آن بحث‌هاي مدل حامد قدّوسي مي‌طلبد كه بگويد اين تيم‌ها را خصوصي كنند و حمايت دولتي را از آنها قطع كنند تا ببينند يك من ماست چه‌قدر كره مي‌دهد...

برچسب‌ها:

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home