جمعه، مرداد ۰۶، ۱۳۸۵

جعفر بزرگي

نمي‌دانم چرا وبلاگ من تبديل شده به صفحه‌ي ترحيم هنرپيشه‌ها. شايد به نوعي به روحيات من ربط دارد كه با فرهنگ مرگ و آه و ناله بار آمده‌ام!!

به هر حال فكر كردم بايد يك جايي بنويسم كه اين پيرمرد آرام و دوست‌داشتني هم رفت. پيش‌بيني اوضاع آينده سخت است، امّا بعيد مي‌دانم با روند فعلي امور بشود انتظار داشت كه هنرمنداني مانند بزرگي، با مجموعه‌ي صفاتي كه داشت، دوباره پيدا شوند.

روحش شاد باشد.

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home