سه‌شنبه، اسفند ۲۳، ۱۳۸۴

چهارشنبه سوزي

اين را بشنويد، از داخل اتاقم ظبط كرده‌ام، با در و پنجره‌هاي بسته. همين وضعيّت چند ساعت ادامه داشت. تمرين جنگ است انگار.

واقعاً از فهميدن اين مسأله عاجز مانده‌ام: اين انفجارهاي مهيب و پياپي چه لذّتي براي مردم دارد؟ يعني ضعف نفس و خودخواهي تا اين حد در جامعه ما پيشرفت كرده؟ اين قدر حقير شده‌ايم؟

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home