یکشنبه، تیر ۱۹، ۱۳۸۴

لطفاً بيشتر سانسور كنيد

من از اون آدمهايي نيستم كه بگم سانسور كلّاً چيز بدي هست. نهايتاً عقيده دارم سانسور كردن بعضي چيزها و بعضي از آدمهاي مريض لازمه. اين حرفها را كه بعضي‌ها مي‌زنند كه سانسور از بيخ و بن غلطه و بايد گذاشت مردم خودشون انتخاب كنند و مردم خودشون عاقلند و انتخاب مي‌كنند و... ، بيشتر شعارهاي عوام‌فريبانه مي‌دانم كه سياسيون براي رنگ كردن مردم مي‌زنند. تازه سياسيون درجه يك (يعني آنهايي كه دهنشان بوي شير پگاه نمي‌دهد و كلّه‌هايشان اندكي كار مي‌كند) هرگز از اين جور حرفها براي عوام‌فريبي استفاده نمي‌كنند و تكنيكهاي پيشرفته‌تري دارند.

اينها را گفتم، به عنوان مقدّمه. حرف امروزم اينه كه سانسورچي‌هاي محترم صدا و سيما با چه معيارهايي مي‌سانسورند؟ اصلاً فكر كردند كه قوانينشان براي سانسور كردن ربطي هم به عقل و شعور انسان داشته‌باشد؟ آخه اين با كدام عقل سالمي جور در مياد كه اگر آستين لباس خانومه توي فيلم چند سانت كوتاه‌تر از «حدّ مجاز» بود سانسورش كنند، آن هم با روشهاي محيّرالعقول: كوچك كردن كادر و يا گاهي شطرنجي كردن تصوير، يا اين كه دايلوگها را پخش كنند و تصوير در و ديوار را نشان دهند (به جاي تصوير نامناسب اصلي)، امّا در مقابل براي صحنه‌هاي خشن كه اثار مخرّبش ممكن است خيلي بيشتر و آزاردهنده‌تر باشد عملاً محدوديّتي نمي‌گذارند؟

چيزي كه تحريكم كرد اين فكرها را كه مدّتهاست در ذهن دارم، اينجا مطرح كنم، پخش چندمين باره فيلم Green Mile در شنبه‌شب و بعد‌ازظهر يكشنبه اين هفته بود. اين فيلم اصلاً خنده‌دار نيست، پس براي روز و شب عزا مناسب است!!!!!! از طرف ديگر بسيار هم خشن است و مضمون اصلي آن هم عقايد ماورائي و آبگوشتي آمريكايي در مورد يك سياهپوست عظيم‌الجثّه است كه قدرت اعجازي در رفع امراض دارد و حالا به اشتباه و به جاي ديگري محكوم به قتل فجيع دو دختربچه شده و در ليست انتظار جلوس بر صندلي الكتريكي است. بنابراين اين فيلم براي زمان عزاداري بسيار مناسب است، چرا كه هم بار تراژيك دارد و هم نشان مي‌دهد آمريكاييها چقدر بد هستند (و در ضمن نژادپرست) كه چنين پيغمبري را مي‌خواهند كباب كنند. از حق نبايد گذشت كه با وجود بنيان فكري ضعيفي كه اين فيلم دارد، بسيار خوش‌ساخت است و به همين دليل است كه خيلي‌ها را ديده‌ام كه از اين فيلم تعريف و تمجيد كنند. با معيارهاي صدا و سيما اين فيلم چيز زيادي براي سانسور كردن ندارد: يكي دو صحنه جيش كردن تام هنكس و شايد هم يكي دو جا لباسهاي كمي كوتاه‌تر از «حدّ مجاز» خانومها (كلّاً اين فيلم زياد خانم ندارد). نشان دادن اينها سلامت فكري مردم را به خطر مي‌اندازد و منافي عفّت عمومي است. امّا در مقابل، صحنه‌هاي فجيع اعدام با صندلي الكتريكي اصلاً مورد ندارند. اصلاً مردم بايد ببينند كه آمريكاييها چقدر بد و وحشي هستند. اين چه جور اعدام كردنه؟ روش اسلامي آن است كه اعدامي را از جرّثقيل آويزان كنيد.

هيچ عيبي ندارد كه مردم ببينند چطور كسي روي صندلي برقي ضجّه مي‌زند و مي‌سوزد تا آن كه بميرد، حتّي اگر آن شخص آتش هم بگيرد اشكالي ندارد. اينها هيچ اثر بدي روي ذهن و روان مردم ندارد. امّا وامصيبتا اگر آستين حاج‌خانم كوتاه باشد، يا يقه‌اش باز. اينجاست كه قيچي‌ها اسلام را نجات مي‌دهند.

دنيا به ما نمي‌خندد؟ خودمان چطور؟

0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home